Лужа
На всю жизнь запомнился детский страх.
Я обходила лужи,
особенно недавние, после дождя.
Какая-то могла оказаться бездонной,
хоть по виду не отличалась от остальных.
Наступлю вдруг и целиком сорвусь,
начну взлетать вниз,
глубже и глубже,
туда к отразившимся тучам
и еще дальше.
Потом лужа высохнет,
сомкнется надо мной,
а я навсегда канувшая — куда? —
с не долетающим наружу криком.
И только позже я поняла:
не все недобрые приключения
включены в правила мира
и, даже если бы захотели,
не могут произойти.
Перевод Асара Эппеля
Kałuża
Dobrze z dzieciństwa pamiętam ten lęk.
Omijałam kałuże,
zwłaszcza te świeże, po deszczu.
Któraś z nich przecież mogła nie mieć dna,
choć wyglądała jak inne.
Stąpnę i nagle zapadnę się cała,
zacznę wzlatywać w dół
i jeszcze głębiej w dół,
w kierunku chmur odbitych
a może i dalej.
Potem kałuża wyschnie,
zamknie się nade mną,
a ja na zawsze zatrzaśnięta — gdzie —
z niedoniesionym na powierzchnię krzykiem.
Dopiero później przyszło zrozumienie:
nie wszystkie złe przygody
mieszczą się w regułach świata
i nawet gdyby chciały,
nie mogą się zdarzyć.