Порожденный
Так вот она — его мать.
Эта маленькая женщина.
Сероглазая причина.
Лодка, в которой когда-то
подплыл он к берегу.
Это из нее он выбирался
в мир,
в невечность.
Родительница мужчины,
с которым я прыгаю через огонь.
Лишь она одна на свете
ничего не получила окончательным, готовым.
Сама уловила его
в осязаемую мной кожу,
сама привязала его к остову,
от меня сокрытому.
Сама высмотрела ему
серые глаза,
поглядевшие на меня.
Вот его начало — альфа.
Зачем он мне ее показал?
Порожденный.
Выходит, и он — рожден.
Рожден, как и все.
Как я, которая умрет.
Сын всего только женщины.
Пришлец из глубин тела.
Скиталец к омеге.
Обрекаемый
на свое исчезновение
отовсюду
в любую минуту.
А голова его —
голова об стену,
податливую разве что времени.
А движения его —
лишь уклонение
от всеобщего приговора.
Я понимаю —
за ним уже половина пути.
Только он этого не сказал,
нет.
— Это моя мать, —
сказал он только.
Перевод Асара Эппеля
Urodzony
Więc to jest jego matka.
Ta mała kobieta.
Szarooka sprawczyni.
Łódka, w której przed laty
przypłynął do brzegu.
To z niej się wydobywał
na świat,
na niewieczność.
Rodzicielka mężczyzny,
z którym skaczę przez ogień.
Więc to ona, ta jedyna,
co go sobie nie wybrała
gotowego, zupełnego.
Sama go pochwyciła
w znajomą mi skórę,
przywiązała do kości
ukrytych przede mną.
Sama mu wypatrzyła
jego szare oczy,
jakimi spojrzał na mnie.
Więc to ona, alfa jego.
Dlaczego mi ją pokazał?
Urodzony.
Więc jednak i on urodzony.
Urodzony jak wszyscy.
Jak ja, która umrę.
Syn prawdziwej kobiety.
Przybysz z głębin ciała.
Wędrowiec do omegi.
Narażony
na nieobecność swoją
zewsząd,
w każdej chwili.
A jego głowa
to jest głowa w mur
ustępliwy do czasu.
A jego ruchy
to są uchylenia
od powszechnego wyroku.
Zrozumiałam,
że uszedł już połowę drogi.
Ale mi tego nie powiedział,
nie.
— To moja matka —
— powiedział mi tylko.