Из воспоминаний
Сидели мы, болтали,
внезапно умолкли.
На веранду вышла девушка,
ну до чего красивая,
слишком красивая
для нашего безмятежного тут житья.
Барбара в панике глянула на мужа.
Кристина положила ладонь
на руку Збышека.
А я подумала: позвоню тебе,
пока — скажу — не приезжай,
на ближайшие дни обещали дождь.
И только Ванда, вдова,
улыбнулась красивой.
Перевод Асара Эппеля
Ze wspomnień
Gawędziliśmy sobie,
zamilkliśmy nagle.
Na taras weszła dziewczyna,
ach, piękna,
zanadto piękna
jak na nasz spokojny tutaj pobyt.
Basia zerknęła w popłochu na męża.
Krystyna odruchowo położyła dłoń
na dłoni Zbyszka.
Ja pomyślałam: zadzwonię do ciebie,
jeszcze na razie — powiem — nie przyjeżdżaj,
zapowiadają właśnie kilkudniowe deszcze.
Tylko Agnieszka, wdowa,
powitała piękną uśmiechem.